Historia muzeum

Austro-Węgry (do 28 października 1918)

• 1883

Początek historii muzeum sięga najprawdopodobniej roku 1883, kiedy to pan František Egerle udostępniał swoją kolekcję broni i innych antyków w domu nr 376 (zwanym „Pindulka”).

 

• 1888

Wielka wystawa rękodzieła, która odbyła się tego roku w budynku szkoły, nie stanowiła jeszcze fundamentu powstania muzeum. Podobnie jak wystawa poświęcona historii narodowej zorganizowana w roku 1895.

 

• 1908

Właściwe muzeum założone zostało dopiero 12 kwietnia 1908 roku, jako Wydział Muzealny Rady Miejskiej, któremu przydzielono pomieszczenia na drugim piętrze Občanské záložny (Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej). Zbiór pana Egerle stał się częścią zbiorów muzealnych.

 

• 1913

7 kwietnia 1913 małżeństwo usteckich lekarzy, Franciszek i Anna Barcalowie, spisali na wypadek swojej śmierci umowę darowizny dotyczącą domu nr 1 wraz z przynależnymi parcelami. Obiekt ten został w umowie przeznaczony na założenie muzeum.

 

2. Republika Czechosłowacji (1918–1939)

• 1919

20 października 1919 odbyła się przeprowadzka zbiorów muzealnych do Klementinum (dom nr 1 małżeństwa Barcalów). Jeszcze w tym samym roku muzeum stało się członkiem Czechosłowackiego Związku Muzeów.

 

• 1922

Dom, nazwany „Klementinum” od imienia przedwcześnie zmarłego syna państwa Barcalów, został uroczyście otwarty i udostępniony zwiedzającym dnia 04.06.1922. Muzeum było otwarte dla zwiedzających: podczas Świąt Wielkanocnych, Zesłania Ducha Świętego, 1 maja i 28 października.

 

• 1931



Zbiory muzealne rozrosły się na tyle, że było konieczne przeniesienie całego muzeum do innych pomieszczeń. Do tego celu wyznaczono ratusz, mieszczący się w nim urząd, który przeniesiono do innych pomieszczeń. Adaptację istniejącego ratusza prowadził budowniczy Bartoš pod nadzorem architekta Sokoła. Prace zakończono w 1931 roku, muzeum otwarto ponownie 12 maja tegoż roku. W tym okresie szczytowej aktywności otwarto kolejne pomieszczenia wystawiennicze, włącznie z salą wykładową i galerią miejską.

 

• 1937

W roku 1937 zaczęto wydawać „Roczniki Regionu i Miasta Ústí nad Orlicí”.

 

3. Protektorat Czech i Moraw (1939–1945)

• 1939

W roku 1939 niemieckie siły okupacyjne wywiozły do Pardubic – ze zbiorów muzealnych – wszystkie zabytki dotyczące legionistów, natomiast pozostałe zbiory zostały przeniesione do galerii miejskiej, stamtąd na teren ratusza i na powrót do domu państwa Barcalów (Klementinum). Z domu Barcalów zbiory musiały zostać ponownie przeniesione do piwnic ratusza, ponieważ pod numerem 1 powstał w roku 1942 Urząd Zaopatrzenia.

 

• 1942

W tym samym roku niemieccy policjanci wywieźli również najstarszą broń.

 

• 1945

Rozpoczyna działalność Komisja Wiedzy Narodowej.

 

4. Republika Czechosłowacji (1945–1959)

• 1950

Zapisy dotyczące muzeum pochodzące z tych lat są bardzo ubogie. W roku 1950 muzeum zostało wspomniane przy okazji obchodów 700-lecia miasta.

 

• 1952

Wiadomo, że w roku 1952 wszystkie materiały pisemne i biblioteka zostały przekazane Archiwum Okręgowemu.

 

• 1959

Dopiero w roku 1959 zwołano zebranie kółka muzealnego – przy okazji Biesiady Oświatowej i posiedzenia Okręgowej Komisji Wiedzy Narodowej – w celu odtworzenia muzeum. Zostało ono otwarte ponownie 1 maja 1959 w zaadaptowanym budynku nr 376 (zwanym „Pindulka”).

 

5. Socjalistyczna Republika Czechosłowacji (1960–1989)

• 1964 - 1966

Lata 1964–1966 to okres całkowitej likwidacji usteckiego muzeum. Przedstawiciele władz miasta nie przejawiali, w przeciwieństwie do mieszkańców, żadnej troski o zbiory muzealne, które zostały podzielone pomiędzy muzea w Vysokém Mýtě i w Pardubicach, ewentualnie porzucone na terenie domu oświaty. Szereg eksponatów zaoferowano handlarzom antykami bądź zniszczono. Pozostałości złożono – jako zamknięty depozyt – w ratuszu.

 

• 1970 - 1971

W koncepcji muzeów z roku 1970 brak jest przyporządkowania lokalizacji zbiorów Ústí nad Orlicí jakiemukolwiek z istniejących muzeów. W roku 1971 w secesyjnej willi Hernycha, jako filii działu historii najnowszej Muzeum Okręgowego w Vysokém Mýtě, powstało jedynie Wspomnienie tradycji rewolucyjnych.

 

• 1987

Po 17 latach filia ta zaczęła również pełnić rolę muzeum miejskiego i mogła zacząć przyjmować materiały trójwymiarowe dotyczące miasta.

 

6. Czeska i Słowacka Republika Federalna (1990–1992) i Republika Czeska (od 1993)

• 1990

Muzeum miejskie w Ústí nad Orlicí zostało de facto odtworzone (po 35 latach) dnia 1 kwietnia 1990, a jego założycielem było miasto Ústí nad Orlicí. Na siedzibę muzeum wybrano budynek nr 932 przy ulicy Československé armády (Armii Czechosłowackiej).

 

• 1993

Z uwagi na problemy ze statyką budynku przestrzeń wystawienniczą musiano po trzech latach ograniczyć, a następnie całkiem zamknąć. Rozpoczęły się poszukiwania nowych przestrzeni dla muzeum.

 

• 1994 - 2003

Muzeum wystawia swoje zbiory w sali firmy Rieter – Elitex (1996–1997), w budynku nr 7 na Mírovém náměstí (Placu Pokoju) (1994–1996, 1998–2003), a w latach 2003– 2005 częściowo również w willi Hernycha.

 

• 2006

W roku 2006 zostają oddane do dyspozycji muzeum depozyty w budynku Domu Kultury na ulicy Smetany. Na przestrzeń wystawienniczą i miejsce urzędowania muzeum wyznaczono willę Hernycha.

 

• 2008



26 kwietnia 2008 miało miejsce uroczyste otwarcie zrekonstruowanej willi Hernycha, a Muzeum Miejskie w Ústí nad Orlicí – poszerzając zakres funkcji o działalność Centrum Kulturalno-Towarzyskiego Pogranicza Czesko-Polskiego – ponownie rozpoczęło swoją działalność wystawienniczą.